Płaca Podatki

Warszawa, 29 lipca 2025 r.

Stanowisko ZPP do nowelizacji ustawy o systemie monitorowania przewozu towarów SENT

• Świeżo opublikowany projekt nowelizacji ustawy SENT zawiera niejasne rozszerzone definicje podstawowych terminów „podmiotu wysyłającego” i „podmiotu odbierającego” przemieszczane towary. Pozostawienie ich w obecnym kształcie może przynieść wątpliwości interpretacyjne, utrudniając firmom z sektora e-commerce przestrzeganie prawa. 

• Zdaniem ZPP wskazane koncepty wymagają doprecyzowania, którego kluczowym elementem powinno być ustalenie, czy obowiązek dokonywania zgłoszeń w ramach systemu SENT będzie dotyczył tylko właścicieli towarów, czy też także pośredników organizujących transport towarów. 

• Lepsze funkcjonowanie systemu SENT wesprą również jego integracja z Nowym Unijnym Kodeksem Celnym oraz stworzenie jednolitych standardów wymiany danych pomiędzy platformami logistycznymi, ich partnerami i przewoźnikami.

• ZPP apeluje o opóźnienie wejścia nowych przepisów w życie do 1 stycznia 2026 r., dzięki czemu przedsiębiorcy zyskają więcej czasu na dostosowanie się do nowych wymogów.

1 lipca b.r. na stronie Rządowego Centrum Legislacji (RCL) opublikowano projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi oraz niektórych innych ustaw (UD109), dalej zwany „ustawą SENT”. Proponowana regulacja, której głównym celem jest uszczelnienie systemu podatkowego, zwiększa zakres nadzorowania przepływu towarów i obejmuje nim m.in. przemieszczenia między magazynami, zwroty towarów czy zarządzanie towarami podlegającymi usługom lub tymczasowemu użyciu. Choć rozumiemy przyświecającą opisywanemu rozwiązaniu ideę usprawnienia procesu administrowania przedmiotami handlu, to jednocześnie dostrzegamy jako Związek Przedsiębiorców i Pracodawców (ZPP) ryzyko związane z wprowadzeniem rozszerzonych definicji „podmiotu wysyłającego” i „podmiotu odbierającego”. W naszym przekonaniu podobny krok może pociągnąć za sobą niejasności interpretacyjne, które w dłuższym horyzoncie czasowym uderzą w legalnie działające przedsiębiorstwa, podnosząc stopień zawiłości ich operacji. 

Przede wszystkim pragniemy podkreślić, że rozszerzone definicje dwóch wyżej wspomnianych terminów mają zastosowanie do scenariuszy wykraczających poza tradycyjne czynności podlegające opodatkowaniu VAT. Bez ich precyzyjnego sformułowania biznes może doświadczyć trudności z określeniem swoich zobowiązań w zakresie:

• przemieszczeń pomiędzy magazynami, które mogą dotyczyć tak obrotu towarami pomiędzy własnymi magazynami firmy, jak i między jednostkami obsługiwanymi przez partnera logistycznego,
• zwrotów towarów,
• czy zarządzania towarami podlegającymi usługom lub tymczasowemu użyciu, zwłaszcza w sytuacjach, gdy towary są transportowane w celu przetworzenia, naprawy lub tymczasowego użycia bez zmiany właściciela.

W tym kontekście szczególnych wątpliwości nastręcza rozstrzygnięcie kwestii, czy koncept „podmiotu wysyłającego/odbierającego” pozostanie ściśle powiązany z własnością towarów, czy też będzie mógł dotyczyć również podmiotów organizujących transport, np. dostawców usług logistycznych. Występowanie podobnych dylematów może się w przypadku braku doprecyzowania przepisów stać bardzo częstym zjawiskiem, skutkując zaburzeniami operacyjnymi i problemami z przestrzeganiem ustawy SENT. Łatwo można sobie bowiem wyobrazić sytuację, w której platforma oferująca usługi logistyczne przemieszcza towary partnerów pomiędzy magazynami. Zasadnym stanie się wówczas pytanie, czy taka platforma może zostać uznana za „podmiot wysyłający/odbierający” dla celów SENT, nie będąc właścicielem towarów, czy też taki obowiązek pozostanie zarezerwowany wyłącznie dla współpracujących z nimi partnerów. 

Realizacja tego drugiego wariantu przyniosłaby poważne komplikacje dla dostawców usług realizacji zamówień (ang. fulfillment) dla handlu elektronicznego. Obawy na tym polu może budzić przykładowo kwestia zależności od danych. Bez wkładu platformy logistycznej odpowiedzialny za zobowiązania VAT i potencjalnie także SENT właściciel towarów może nie być w stanie wypełnić swoich wymogów sprawozdawczych. Równocześnie warto podkreślić fakt, że będzie on musiał każdorazowo podawać przewoźnikowi platformy numer rejestracyjny SENT. Unaocznia to, jakim wyzwaniem może okazać się wymiana danych pomiędzy stronami wymagająca m.in. usprawnienia obecnie funkcjonujących systemów IT.

Biorąc to wszystko pod uwagę, przedkładamy wobec ustawy SENT i innych związanych z nią regulacji następujące rekomendacje: 

1. Apelujemy o precyzyjne zdefiniowanie terminów “podmiotu wysyłającego” i “podmiotu odbierającego”, z wyraźnym rozróżnieniem między własnością towarów a organizacją transportu. Oba powinny uwzględniać konkretne wyłączenia lub uproszczone procedury dla dostawców usług logistycznych, którzy nie są właścicielami transportowanych towarów.
2. Podstawowa odpowiedzialność za zgłaszanie SENT powinna w dalszym ciągu spoczywać na podmiocie, którego działalność podlegająca opodatkowaniu VAT jest związana z przemieszczaniem towarów, zazwyczaj na właścicielu.
3. Należy zadbać o aktywne zintegrowanie ustawy SENT z koncepcjami “uznanego importera” i “magazynu celnego dla sprzedaży na odległość” zawartymi w Nowym Unijnym Kodeksie Celnym. Pozwoli to zachować spójność, jednocześnie zapobiegając rozbieżnym obowiązkom sprawozdawczym dla podobnych rodzajów przemieszczeń towarów.
4. Za konieczność uważamy opracowanie jasnych standardów wymiany danych pomiędzy stronami (właścicielami, dostawcami usług logistycznych, przewoźnikami). Zmniejszy to obciążenia administracyjne oraz ułatwi przestrzeganie przepisów poprzez umiejętne wykorzystanie infrastruktury IT. 
5. Wejście w życie ustawy SENT powinno się opóźnić do 1 stycznia 2026 r. Dzięki temu zaczęłaby ona mieć zastosowanie w tym samym czasie co rozporządzenie rozszerzające obowiązki SENT na tekstylia. Przedsiębiorcy otrzymaliby z kolei więcej czasu na dostosowanie się do nowych wymogów. 

Podsumowując, jako Związek Przedsiębiorców i Pracodawców z aprobatą przyjmujemy publikację nowelizacji ustawy SENT, której wiodącym celem ma być uszczelnienie systemu podatkowego. Jednak pomimo, że doceniamy tę inicjatywę, to równocześnie widzimy potrzebę dokonania korekty niektórych jej elementów. Za nadrzędną uznajemy przede wszystkim potrzebę wyeliminowania niejasności dotyczących definicji “podmiotu wysyłającego” i “podmiotu odbierającego”. Brak doprecyzowania tych terminów przyniesie bowiem zwiększenie obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorców oraz niepotrzebne zakłócenia operacyjne dla platform logistycznych i ich partnerów tworzących dynamicznie rozwijający się ekosystem e-commerce. 

Zobacz: Stanowisko ZPP do nowelizacji ustawy o systemie monitorowania przewozu towarów SENT